Ο Λέων της Σπάρτης πήρε ανάποδες

Σχόλιο «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ» στο τέλος του άρθρου

 του Στάθη

Όταν καταγγέλλεις το Μνημόνιο, καταγγέλλεις ταυτοχρόνως τη δανειακή σύμβαση (που περιέχει) και διαπραγματεύεσαι εκ νέου μιαν άλλη, χωρίς μνημόνιο, Είναι τόσον απλό.

Η υπάρχουσα δανειακή σύμβαση κινείται μέσα στο πλαίσιο του Μνημονίου, το οποίο όμως την υπερβαίνει, επιβάλλει ένα ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο (που αφορά, εκτός απ’ την εκτέλεση της σύμβασης, σε πλήθος άλλων μέτρων οικονομικών, διαρθρωτικών, πολιτικών) και προκαλεί ανάλογες πολιτειακές μεταλλάξεις.

Καταργώντας το Μνημόνιο, εν πρώτοις καταργείς το πολιτικό πλαίσιο (της υπαγορευόμενης έξωθεν πολιτικής) και βγαίνεις απ’...........
την πολιτειακή μετάλλαξη (αποκαθιστώντας την αυθεντία του Συντάγματος). Μετά

είναι στο χέρι σου, αναλόγως της εντολής αλλά και της δύναμης που σου έχει δώσει ο λαός, να διαπραγματευθείς εκ νέου ή (αναλόγως των εξελίξεων) να καταγγείλεις ολοσχερώς τη δανειακή σύμβαση, να

εξετάσεις τη νομιμότητα του χρέους, το μέγεθος, τη διάρκεια, να διεκδικήσεις τις πολεμικές αποζημιώσεις και ό,τι άλλο θα βελτιώσει τη θέση του λαού, αν αυτή είναι και όχι άλλη η πολιτική σου βούληση. Είναι τόσον απλό.

Κι επειδή θα σου την πέσουν θεοί και δαίμονες, αν έχεις τον λαό στο προσκήνιο θα μπορείς να προχωράς σε συμφωνίες ή μονομερείς ενέργειες αναλόγως.

Τα υπόλοιπα είναι ψειρίσματα. Από μεν τα δεξιά για να καταδηλώνεται πολυγλωσσία στον ΣΥΡΙΖΑ, να του χρεώνεται αμφιθυμία περί το πρακτέον, δημαγωγία πασόκιου τύπου κι αμφιβολίες περί το κατορθωτόν. Από πλευράς δε του ΚΚΕ αιτιάσεις δίκην δίκης προθέσεων, διότι όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει. Και τα δύο απελπίζουν τον λαό το ίδιο.

Το Μνημόνιο ούτε είναι ούτε ταυτίζεται με τις δανειακές συμβάσεις(που περιέχει), την τήρηση ή την αναθεώρησή τους απ’ την παρούσα κυβέρνηση ή μιαν άλλη. Είναι μια ευρύτερη, άνωθεν επιβληθείσα πολιτική δομή που λαμβάνει πρόνοια για ένα πλήθος θεμάτων, εργασιακά, ασφαλιστικά, διεθνών σχέσεων και άλλων, που οδηγούν στη μεταμόρφωση της Ελλάδας σε μια «άλλη» χώρα, φόρου υποτελή, Ειδική Οικονομική Ζώνη, μάλιστα επ’ αόριστον.

Αλλά, ας πάμε στα τρέχοντα. Σφίξανε τα γάλατα, ανάμνηση το success story, δεν περπατάει η θεωρία των δύο άκρων, μπούρδες το πρωτογενές πλεόνασμα, γύρισε δαρμένος απ’ τας Ευρώπας ο κ. Στουρνάρας, πλάκωσε και ο κ. Τόμας Βίζερ απ’ το Euro Working Group ζητώντας νέα μέτραώς τον Δεκέμβριο, άρχισαν οι κουβέντες για νέο δάνειο και συνεπώς για νέα μέτρα - παίδες, χανόμαστε!

Κι έπεσε σε περισυλλογή το Μαξίμου. Σώπασαν και τα παπαγαλάκια, να ακούσουν τι σκέφτεται ο αρχηγός, τον λόγον έλαβαν οι κότες: «να το πούμε miniμνημόνιο», «να τους το φέρουμε μαλακά» - όμως

την έχουμε ξαναπαίξει αυτήν την παράσταση, θα μας πάρουν με τα γιαούρτια - «εγώ καταδικάζω τα γιαούρτια απ’ όπου κι αν εκτοξεύονται» έγρουξε ο Σίμος, τον αγριοκοίταξαν οι άλλοι, έλαβαν τον λόγο οι ιέρακες: «Ώρα

να ξαναγίνεις αντιμνημονιακός, αρχηγέ!».

- Ορίστε;

- «Μην τρομάζεις, Πρόεδρε! Θα τρίξεις τα δόντια στη Μέρκελ, τώρα που θα έρθει ο Τόμσεν θα βάλεις τον Μηταράκη να τον βουτήξει απ’ τον γιακά, και θα πας για ρήξη! Θα απειλήσεις με εκλογές - μόλις συναισθανθούν οι Γερμαναράδες ότι υπάρχει ο κίνδυνος να αναλάβει την εξουσία ο Τατσόπουλος και οι σταλινοπαράφρονες που τον ψήφισαν, θα παραδοθούν αμέσως. Θα μπεις θριαμβευτής στο Βερολίνο απ’ την πύλη του Βραδεμβούργου και ο Πρετεντέρης θα καρφώσει τη σημαία του Mega στην κορυφή της Μπούντεσμπανγκ, στην καρδιά του κτήνους!»...

Ο αρχηγός δάκρυσε! «Θα καταδίκαζε ποτέ ο Κολοκοτρώνης τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;», σκέφτηκε. Αναθάρρησε και ρώτησε τον Βαγγέλη, «εσύ, Μπενύτο, τι λες;».

- Αντώνη, σου θυμίζω ότι πρώτος εγώ έριξα την Τρόικα στη θάλασσα, πρώτος εγώ πήγα να εισβάλλω στη Συρία, πρώτος εγώ έκανα τη Λίστα Λαγκάρντ απόκρυφο Ευαγγέλιο, εγώ είμαι ο Νόμος περί Ευθύνης Υπουργών, συνεπώς εγώ θα ηγηθώ της επίθεσης! Εμπρός, σύντροφοι, στα Γουναράδικα!

- Να ’χαμε μαζί μας και τον Φώτη, αναστέναξε νοσταλγικά ο Χρύσανθος (του έλειπε το άλλο του άκρο).

- Μη γίνεσαι απάνθρωπος, τον μάλωσε ο Αρχηγός. Άνθρωποι είναι και οι Γερμανοί. Άλλωστε η δημοκρατία δεν εκδικείται, αποζημιώνεται. Με ’κείνα τα υποβρύχια τι γίνεται, Βαγγέλη; είναι μάχιμα;

Κι έτσι, μ’ αυτόν τον ρυθμό, γεμάτη ενθουσιασμό, κράτησε η συζήτηση έως το βράδυ το βαθύ, πάντα στο «πνεύμα του Μετώπου», πάντα στο πνεύμα του Ζαππείου.

Η μέρα ξημέρωσε βρίσκοντας την Αθήνα γεμάτη συνθήματα: ΕΞΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ.

Η χώρα πήρε ανάσα. Άλλαξε σελίδα. Απ’ τη σελίδα 45 του Μνημονίου πήγε στη σελίδα 46. Ως άλλον πανηγυρικόν της ημέρας, ο κ. Χρυσοχοΐδης διάβαζε απ’ τα μεγάφωνα τη σελίδα 46 (του έμεναν να διαβάσει άλλες 2.314 σελίδες), ενώ κατασυγκινημένοι λαδέμποροι της κατοχής μοίραζαν στα πλήθη μπιτονάκια με πετρέλαιο θέρμανσης. Επιτέλους! νίκη

νίκη!

νίκη!

όπως φωνάζαμε κι επί Σημίτη κάθε φορά που έβγαινε στο εξωτερικό ο ευλογημένος και γύριζε με ένα κομμάτι Ελλάδας να μας λείπει...

από το "enikos.gr"

Σχόλιο «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ»: Κ. Στάθη δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα όπως μας τα λέτε. Κατά μια έννοια το Μνημόνιο είναι η θεωρία και η δανειακή είναι η εφαρμογή του στη πράξη. Καταργώντας μονομερώς το μνημόνιο, καταργείς ταυτόχρονα και τη δανειακή. Το μνημόνιο επιβλήθηκε προκειμένου να υπάρξει η δανειακή, χωρίς μνημόνιο δεν υπάρχει δανειακή. Και μέχρις εδώ καλά, ας το δεχτούμε χάριν της συζήτησης, ότι μπορεί να υπάρξει δανειακή χωρίς μνημόνιο.

Έστω λοιπόν, ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. καταργεί το μνημόνιο και καλεί τους δανειστές σε επαναδιαπραγμάτευση, για τη δανειακή όπως μας λέει. Τότε τι θα συμβεί; Δυστυχώς δεν μας λέει. Εάν η Ευρώπη και οι δανειστές πουν το αυτονόητο: «κύριοι έχετε υπογράψει, δεσμεύεστε από τις αποφάσεις του κοινοβουλίου σας και τις διεθνείς δεσμεύσεις που υπέγραψαν οι κυβερνήσεις σας. Τηρήσατε τη συμφωνία ως έχει, αλλιώς διακόπτουμε άμεσα τη χρηματοδότηση», μέχρι που είναι διατεθειμένος ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να φτάσει;

Ο κ. Τσίπρας στη πρόσφατη εμφάνισή του σε τηλεοπτική εκπομπή μας είπε ότι δεν πιστεύει ότι θα συμβούν έτσι τα πράγματα, στηρίζοντας τη πίστη του στην άποψη ότι δεν συμφέρει τους δανειστές να φτάσουν σε μια τέτοια περίπτωση στα άκρα. Μα είναι επιχείρημα που μπορεί να στηριχθεί η χώρα και ο λαός στο τι πιστεύει, ή δεν πιστεύει ο κ. Τσίπρας; Κι αν έστω 1% κάνει λάθος και οι δανειστές φανούν πιο ζόρικοι απ’ ότι πιστεύει ο αρχηγός και το επιτελείο του; Τότε τι κάνουμε, τα σπάμε; Κι αν φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο υπάρχει σχέδιο; Ποιο είναι αυτό;

Και πώς να υπάρξει σχέδιο, αφού οποιαδήποτε ρήξη με τους δανειστές θα σημάνει ρήξη με την ευρωζώνη, που πρέπει να είσαι έτοιμος να την αντιμετωπίσεις; Και πώς να είσαι έτοιμος, αφού το προεκλογικό «καμιά θυσία για το ευρώ» έγινε «το ευρώ είναι το εθνικό μας νόμισμα»;

Πως μπορείς να πάς σε επαναδιαπραγμάτευση όταν με αυτόν τον τρόπο εκ των προτέρων διαλαλείς ότι βάζεις το ευρώ πάνω από τα συμφέροντα της χώρας και προσπαθείς να πείσεις τους πάντες γι’ αυτό;

Κακά τα ψέματα, δεν πρόκειται για ψειρίσματα. Πρόκειται για κεφαλαιώδες έλλειμμα στη πολιτική πρόταση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Ένα τεράστιο κενό που καθιστά τον ίδιο τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. εκβιάσιμο και στην περίπτωση που αναλάβει τα ινία της δικυβέρνησης, τη χώρα να παραμένει έρμαιο  στη βουλιμία των δανειστών.  

Γι’ αυτό και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. παραμένει ευάλωτος στις κριτικές ένθεν κακείθεν. Γι’ αυτό και είναι δημοσκοπικά καθηλωμένος. Κανέναν, ή πολύ λίγους πείθει. Κι αυτό ανεξάρτητα αν επιλεγεί τελικά από το εκλογικό σώμα ως το μικρότερο κακό και ως ο λιγότερο φθαρμένος πολιτικός φορέας. Το ζήτημα είναι από εκεί και πέρα τι θα γίνει.

Και δεν είναι θέμα να είναι ο λαός στο προσκήνιο. Αυτό μόνο ως δικαιολογία μπορεί να χρησιμοποιείται για τις υπαναχωρήσεις που προετοιμάζονται. Γιατί για να έχει το λαό στο προσκήνιο πρέπει πρώτα να το θέλει ο ίδιος ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και να εργάζεται γι’ αυτό. Βλέπει κανείς κάτι τέτοιο; Όχι! Αν τον χρειάζεται και τον θέλει πρέπει να τον προετοιμάσει και να του πει την αλήθεια. Ολόκληρη. Και αυτή είναι, είτε το θέλουμε, είτε όχι, ότι προκειμένου να απαλλαγεί η χώρα από τη ξένη κατοχή, που με πρόσχημα το χρέος και εργαλείο το ευρώ της επιβλήθηκε, ένας μόνο τρόπος υπάρχει. Η ρήξη. Όλα τα άλλα είναι φληναφήματα για αφελείς και άκρως επικίνδυνα για τη χώρα.

Το έχουμε τονίσει επανειλημμένως: Για να απαλλαγεί ο τόπος από τα δεσμά της ξένης κατοχής και της μετατροπής του σε υποσαχάριου τύπου ειδική οικονομική ζώνη απαιτούνται άμεσα και χωρίς την παραμικρή διαπραγμάτευση:

1. Ανατροπή του καθεστώτος εθελοδουλίας και υποταγής στους ξένους επικυρίαρχους.

2. Παραδειγματική τιμωρία των ενόχων για τα εγκλήματα κατά της Δημοκρατίας και του Ελληνικού Λαού. Για το έγκλημα εσχάτης προδοσίας της εκχώρησης αμετάκλητα και άνευ όρων της Εθνικής μας κυριαρχίας.

3. Να οδηγηθεί η χώρα σε έντιμες και δημοκρατικές εκλογές για την ανάδειξη  Συντακτικής  Εθνοσυνέλευσης που θα δώσει στην πατρίδα μας το Σύνταγμα που της αρμόζει και μέσω του πρωτογενούς Δικαίου που θα δημιουργηθεί, να καταστούν εφικτά τα συνακόλουθα:

3.1. Μη αναγνώριση και μονομερής διαγραφή του εξωτερικού χρέους.

3.2. Απεμπλοκή από την μέγγενη της Ε.Ε. με πρώτο και καθοριστικό βήμα την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη και την καθιέρωση Εθνικού Κρατικού νομίσματος.

3.3. Σεισάχθεια σε όλα τα ιδιωτικά χρέη που σωρεύτηκαν εξ αιτίας της κρίσης και των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών.

3.4. Αποκατάσταση εισοδημάτων.

3.5. Ανάκτηση από τα πολυεθνικά μονοπωλιακά συγκροτήματα της εσωτερικής αγοράς και ταχεία παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας.

Για όλα αυτά υπάρχει σχέδιο και μάλιστα ολοκληρωμένο, με πρόβλεψη βήμα το βήμα πως υλοποιούνται οι παραπάνω τίτλοι. Μένει το πολιτικό υποκείμενο που θα το υλοποιήσει. Και αυτό δεν μπορεί να είναι παρά ο ίδιος ο λαός. Ο δικός μας ρόλος είναι αυτός. Να συμβάλουμε στην αφύπνισή του και να βοηθήσουμε να οργανώσει τον μεγάλο Αγώνα για την ανατροπή. Είθε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και οι άλλες δυνάμεις που αυτοπροβάλλονται ως δημοκρατικές και πατριωτικές να μην βρεθούν απέναντι….. 

Για το "ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ-ΕΠΑΜ" Όθωνας Κουμαρέλλας, μέλος της Π.Γ. του Ε.Πα.Μ.