Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Δίπλα στον Κουφοντίνα, τον Αμίρ, τη μεταπολίτευση ή σε κάτι άλλο;

Στος θεατές, στν νεμο...ντισταθετε.
Μ. Κατσαρός, Αντισταθείτε, 1983.

Γράφει ο Γιώργος Γιαγκίδης*

Δεν πρέπει να μας πείθει κανένας τους.

Το κονσέρτο αλλεπάλληλων κατηγοριών που λαμβάνει χώρα τις τελευταίες ημέρες μας αποδεικνύει 2 πράγματα:


Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Αυτό το χώμα είναι δικό τους και δικό μας


Επί τη επετείω: Τσίπρας ο Μολών Λαβέ κι Απάνω Τούρλα…

Του Στάθη
Επί τη επετείω
 Στα ελληνιστικά χρόνια επικράτησε τα ονόματα των ηγεμόνων να συνοδεύονται από προσωνύμια, όπως ο Ευπάτωρ, ο Φιλάδελφος, ο Πολιορκητής, ο Σωτήρας, ο Κεραυνός, ο Μέγας(ευκολάκι) – προσωνύμια ακόμα κι ελαφρώς σατιρικά, όπως ο Δόσων ή ο Αυλητής. Αυτό
συνέβαινε αφενός διότι τα ονόματα των ηγεμόνων επαναλαμβάνονταν – Σέλευκος Σέλευκος, Πτολεμαίος Πτολεμαίος, Αντίοχος Αντίοχος, Φίλιππος Φίλιππος κ.τ.λ. – και αφετέρου διότι οι ηγεμόνες έπρεπε να φέρουν κι ορισμένα διακριτά χαρακτηριστικά που παραπέμπουν στον «θεϊκό άνδρα». Καθότι στην ελληνίζουσα κοσμοθεωρία της εποχής
η ανατολίτικη μοναρχία (ιδιαιτέρως μετά τον Μεγαλέξανδρο) θα έπρεπε να είναι ενάρετη. Αυτή η έννοια του «θεϊκού ανδρός» πέρασε στην πολιτειακή αντίληψη των Βυζαντινών με το δόγμα ότι ο μονάρχης κυβερνάει με τη φώτιση του Θεού υπέρ του λαού, ενώ στη Δύση μετουσιώθηκε στον μονάρχη ελέω Θεού.

Ο Μάκης και ο Μήτσος…

Του Άρη Σκιαδόπουλου

Αυτές οι γραμμές γράφονται λίγο πριν ξεκινήσει ο πορεία για την Επέτειο του Πολυτεχνείου. Κι εμείς μεγαλώσαμε πια. Κουβαλάμε μόνο κάποιες μνήμες στο δισάκι του ο καθένας. Τότε που από το ξεχωριστό του μετερίζι, άλλος δημοσιογράφος, άλλος φοιτητής, ή φοιτήτρια, άλλος στην παρανομία, όπως εκείνος ο σεμνός σμήναρχος, ο Μήνης, που τρέλανε τους χουντικούς με τις μεταμφιέσεις του. Ποιος θυμάται τώρα τον Τάσσο Μήνη;

Δεν καταδέχτηκε να εξαργυρώσει την προσφορά του. Την κατέθεσε παλικαρίσια κι έφυγε.. Δεν ήταν όλοι ίδιοι τελικά, κι ούτε οι καλύτεροι είναι εκείνοι με τους οποίους θ΄ ασχοληθεί η ιστορία. Κι είναι πολύ περισσότεροι από τον Λαλιώτη, τη Δαμανάκη, τον Ανδρουλάκη…

Πολυτεχνείο 1973: Δύο τραγικοί γονείς ξεδιπλώνουν το οδυνηρό δίχτυ της προσωπικής και οικογενειακής τους τραγωδίας αφού έχασαν τα παιδιά τους

Δύο τραγικοί γονείς, ο Γιάννης Κομνηνός και η Ανθή Μυρογιάννη, ξεδιπλώνουν εμπρός στο φακό το οδυνηρό δίχτυ της προσωπικής και οικογενειακής τους τραγωδίας αφού έχασαν τα παιδιά τους στα δραματικά γεγονότα του τριημέρου.




Πηγή: youtube.com, μέσω http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/

Πολυτεχνείο 1973: Μνήμες που συγκλονίζουν

Ήταν ξημερώματα Σαββάτου της 17ης Νοέμβρη 1973 όταν η καγκελόπορτα του Πολυτεχνείου υποχώρησε κάτω από τις ερπύστριες του τανκ για να πατάξει την αντίσταση εκατοντάδων φοιτητών και εργατών που διαδήλωναν κατά της δικτατορίας. Σήμερα, 40 χρόνια μετά, η εξέγερση του Πολυτεχνείου κρατά μνήμες ζωντανές και μηνύματα επίκαιρα. Οι εορτασμοί κορυφώνονται σήμερα με την καθιερωμένη πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία στιγμή του αντιδικτατορικού κινήματος που οδήγησε ουσιαστικά στην πτώση της χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα. 

17 Νοεμβρίου 1973

Το πρωί της 17ης Νοεμβρίου του 1973, η μητέρα μου με πήγε στο 70ό δημοτικό σχολείο. Στου Μπούρα, όπως το ξέρουν οι παλαιότεροι. Στη σάκα μου, η μητέρα μου, όπως κάθε μέρα, είχε βάλει μερικά γεμιστά μπισκότα Παπαδοπούλου, που είχε αγοράσει από την κυρία Αιμιλία και τον μπάρμπα-Γιάννη, οι οποίοι δεν ζουν πια.

Υπήρχε μια ένταση τις προηγούμενες ημέρες στη γειτονιά μας αλλά δεν ήταν εύκολο να γίνει κατανοητό τι ακριβώς συνέβαινε από παιδιά που πάνε στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. 

Είχα ακούσει τους γονείς μου να λένε πως ο πατέρας ενός μεγαλύτερου παιδιού, ο οποίος ήταν μανάβης και έμενε στον από πάνω δρόμο, είχε φορτώσει το φορτηγάκι του και πήγε φρούτα στους φοιτητές του Πολυτεχνείου.

Να πώς ετοιμάζονται οι στρατιωτικές επεμβάσεις και οι χούντες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο

Του Δημήτρη Καζάκη
Η ΕΕ προχώρησε σ’ ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία κοινής στρατιωτικής δύναμης υπογράφοντας συμφωνία για μια μόνιμη δομή διοίκησης. Η βασική διαφορά με το ΝΑΤΟ είναι ότι η Ευρωπαϊκή κοινή στρατιωτική δύναμη θα περιλαμβάνει το σύνολο των ενόπλων δυνάμεων των χωρών μελών της ΕΕ. Το σύνολο των στρατιωτικών δομών, υποδομών και εξοπλισμών των χωρών μελών θα τεθούν προοδευτικά στη διάθεση αυτής της κοινής στρατιωτικής δύναμης. Τέλος λοιπόν τα εθνικά αμυντικά δόγματα.

Το έγκλημα συντελέστηκε στη Δ. Αττική και έχει αυτουργό. Την αυθαίρετη χώρα και τους αυθαίρετους λειτουργούς της

Του Δημήτρη Κυπριώτη
Αν αναζητήσει κάποιος στα αρχεία ή στις στήλες των εφημερίδων και στις φωτογραφίες του παρελθόντος, σχετικά με μεγάλες νεροποντές και πλημμύρες, που έπνιξαν κατά καιρούς τόσο τις φτωχογειτονιές της Αθήνας όσο  και τα νεότευκτα Ανατολικά προάστια της, θα δει παρόμοιες εικόνες με αυτές που βλέπουμε σήμερα στη Δ. Αττική. Έτσι μόνο με την αναδρομή αυτή,  θα  συνειδητοποιήσει ότι στη χώρα αυτή τίποτα δεν έχει αλλάξει από τα στοιχειώδη, που να φανερώνουν ότι έχει υπάρξει πρόοδος και ανάπτυξη. Τίποτα εκτός από ενέργειες  του «άρπα κόλα»
Τι είδαμε από το έγκλημα που συντελέστηκε όλα αυτά τα χρόνια στη Μάνδρα, τη Ν. Πέραμο και στις γύρω περιοχές, που στοίχισε ανθρώπινες ζωές, τεράστιες υλικές ζημιές και καταστροφή του περιβάλλοντος; Την πλήρη αυθαιρεσία, τη συγκάλυψη, την προχειρότητα και τελικά την καταστροφή, για την οποία τώρα όλοι βγάζουν την ουρά τους από τις ευθύνες, καθότι είναι διαχρονικό το έγκλημα.

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Κάθε Eurogroup, και νέα Καταδίκη

Οι παράνομοι ζητούν προστασία με νόμους καταστολής! Δεν τους φοβόμαστε!
Τα μέλη του Ε.ΠΑ.Μ., συνεχίζουν τον ανένδοτο αντικατοχικό τους Αγώνα στα ειρηνοδικεία της χώρας μας σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αντιστεκόμενοι στις σχετικές εξαγγελίες της κυβέρνησης για τη θεσμοθέτηση παράνομων νομοθετικών ρυθμίσεων που θα τροποποιούν διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, και θα διευκολύνουν την καταστολή της αντίστασης.
Το Ε.ΠΑ.Μ. για μια ακόμη φορά καταγγέλλει ότι η πατρίδα μας από το 2010  βρίσκεται υπό καθεστώς υποτέλειας και καταλύσεως του ελληνικού Συντάγματος και οποιοσδήποτε πλειστηριασμός ελληνικής ιδιωτικής περιουσίας, είτε μεγάλης είτε μικρής, είναι παράνομος.