Ας βάλουμε λίγο στην άκρη τις
κομματικές υποκινήσεις που κρύβονται πίσω από την έξαρση των αγροτών. Αυτή την
στιγμή μέχρι και το τελευταίο χαλικάκι της χώρας έχει καταλάβει ότι η κυβέρνηση
πρέπει να περάσει τον μεγάλο σκόπελο, που λέγεται αγρότες, γι' αυτά που θα
αρχίσουν να επιβάλλονται στην χώρα το πολύ σε έξι μήνες σε όλους μας
ανεξαιρέτως.
Οι αγρότες ήταν πάντα η τελευταία
τάξη για όλους τους Έλληνες, ακόμα κι αν κυκλοφο-ρούσαν με Καγιέν ή πήγαιναν στα
μπουρδελο-μάγαζα της επαρχίας ξοδεύοντας χιλιάδες ευρώ κάθε βράδυ. Όσα λεφτά και
να είχε ο αγρότης για όλους τους υπόλοιπους ήταν αυτό που ήθελαν να αποφύγουν
ως χαρακτηρισμό. Ήταν ο κρίμα, ο αγράμματος, ο δεξιών πεποιθήσεων, το λαμογάκι,
αυτός που μύριζε κοπριά και τυρί και που τα ελληνικά του έμοιαζαν με μουγκανητά
παρά με γλώσσα. Ήταν αυτός που ένιωθε άβολα στην παρέα όταν η συζήτηση γυρνούσε
στις οικονομικές αναλύσεις και στην κουλτούρα του νεοευρωπαϊσμού.
Ήταν αυτός που δεν τελείωσε το
σχολείο, που το πανεπιστήμιο είναι ταξίδι στην Σελήνη ακόμη και...
σήμερα, που η ζωή του κινούταν μεταξύ χωραφιού και καφενείου, που μέσω πολλών ψήφων της οικογενείας κατάφερνε να βολέψει τα παιδιά του από το '80 και μετά μέσω των κατά τόπους βουλευτών σε δημόσια υπηρεσία. Ήταν το εργαλείο της κομματικής δημοκρατίας για όλους τους άλλους που ψήφιζαν κόμματα και διοριζόταν πάντα ως γραμματείς και διευθυντές κρατικών υπηρεσιών!
σήμερα, που η ζωή του κινούταν μεταξύ χωραφιού και καφενείου, που μέσω πολλών ψήφων της οικογενείας κατάφερνε να βολέψει τα παιδιά του από το '80 και μετά μέσω των κατά τόπους βουλευτών σε δημόσια υπηρεσία. Ήταν το εργαλείο της κομματικής δημοκρατίας για όλους τους άλλους που ψήφιζαν κόμματα και διοριζόταν πάντα ως γραμματείς και διευθυντές κρατικών υπηρεσιών!
Ο αγρότης και κτηνοτρόφος ήταν ο
μαλάκας της ελληνικής κοινωνίας. Το εύκολο παράδειγμα για όλες τις υπόλοιπες
τάξεις όταν ερχόταν η ώρα να ψαχτούμε πού πήγαν τα λεφτά από ευρωπαϊκές
επιδοτήσεις και πόσα έτρωγαν οι αγράμματοι αγρότες όταν η κυβέρνηση Ανδρέα
Παπανδρέου άρχισε να κάνει φυσιολογικό την επιδότηση για χωματερές και για πεταμένο
γάλα αφού η ΕΟΚ χρηματοδοτούσε το πλάνο καταστροφή της ελληνικής αγροτικής
οικονομίας.
Το επάγγελμα αγρότης και
κτηνοτρόφος για τους Έλληνες ήταν η μεγαλύτερη κατάρα που θα μπορούσε να δώσει
ο πατέρας στο παιδί του.
Ωραία μέχρι εδώ, ο αγρότης ήταν
το κωλόπαιδο και όλοι οι άλλοι ήταν οι έντιμοι, πτυχιούχοι, κυριλάτοι,
αριστερόστροφοι πολίτες που δεν έκαναν ούτε ένα κακό στην πατρίδα. Φτάσανε
σοβαροί πολιτικοί και αναλυτές τις τελευταίες ημέρες να γράφουν με παχιά
γράμματα σε άρθρα όλων των εφημερίδων ότι από την αγροτική οικονομία μόνο το
10% αντιστοιχεί στο ΑΕΠ άρα δεν χρειάζονται οι αγρότες στην Ελλάδα εφόσον δεν
συμφέρουν αφού μπορούμε να εισάγουμε φτηνά προϊόντα και έτσι να εξαφανίσουμε
αυτή την τάξη που μάς γυρίζει αιώνες πίσω, μάς στοιχίζει μέσω ΟΓΑ ενώ η Ευρώπη
και ο πολιτισμός είναι μπροστά και πρέπει να τον ακολουθήσουμε.
Φτάσαμε στο σήμερα όπου η
κυβέρνηση με εντολή της Ε.Ε θέλει να εξαφανίσει την τάξη των αγροτών και οι
αγρότες θέλουν να δώσουν την τελευταία τους μάχη μπαίνοντας στην Αθήνα. Άγνωστο
αν οι κομματοσυνδικαλιστές τους θα τούς τραβήξουν πίσω ή θα τους αφήσουν να
κάνουν την είσοδο στην πρωτεύουσα διότι ΜΑΤ, αστυνομίες και χημικά τους αγρότες
δεν πρόκειται να τους σταματήσουν.
Οι νόμοι που επικαλείται η
επαρχιώτισσα κυβερνητική εκπρόσωπος όταν βλέπει την τάξη της καταγωγής της να
οδεύει εναντίον των ανακτόρων της είναι για την "χαμηλή" τάξη των
αγροτών ανέκδοτο. Διότι το χωράφι και το κοπάδι έχει κανόνες και δεν έχει
νόμους. Η κυβέρνηση μαζί με τους φιλοευρωπαϊστές όλων των κομμάτων έχει
καταστρατηγήσει τους βασικούς κανόνες επιβίωσης και αξιοπρέπειας, σεβασμού της
ύπαρξης εκατοντάδες φορές. Όχι μόνο οι αγρότες πρέπει να καταλάβουν την Αθήνα
και το βουλευτικό ανάκτορο αλλά να το κάνουν μαντρί για αγελάδες που σίγουρα θα
προσφέρουν πολύ περισσότερα από ό,τι προσέφεραν 40 χρόνια όλα τα
"ζώα" που έπιαναν έδρα βελούδινη για το κωλαράκι τους και όταν
βρίσκουν τα δύσκολα φωνάζουν την αστυνομία να τους προστατέψει.
Εμείς οι υπόλοιποι αφού δεν
έχουμε τα ανάλογα κότσια που έχει αυτή η χαμηλή και για πέταμα τάξη των
αγροτών, αν δεν μπορούμε να τους συνδράμουμε καλό θα ήταν να το βουλώσουμε και
να κάνουμε υπομονή όσο κι αν τα μπλόκα καθυστερούν την ρουτίνα μας.
Η ελληνική αστυνομία έχει ήδη
φτιάξει στρατηγικό σχέδιο άμυνας φύλαξης των Αθηνών. Οι καρικατούρες της
αριστερής λαμογιάς συγκρίνουν τα τρακτέρ που θα εισβάλλουν στην Αθήνα με τα
τανκς των συνταγματαρχών της χούντας. Έφτασαν να μιλάνε οι δοσίλογοι των
Μνημονίων και για κίνδυνο ανατροπής της δημοκρατίας. Ποιοι; Αυτοί που κυβερνάνε
με το 17% του εκλογικού σώματος της Ελλάδας!
Κι όμως αυτή η εισβολή μοιάζει
πιο πολύ με το ντου των κολίγων στα Ανάκτορα του Τσάρου Νικόλαου και της
βρωμοπαρέας του. Θυμίζει εκείνα τα "ζώα" της Ρωσίας που ήταν το
παράδειγμα προς αποφυγή εκείνης της άρχουσας τάξης.
Τόσα χρόνια γίναμε όλοι μας
εκείνη η άρχουσα τάξη, που όταν πέθαιναν χιλιάδες αγρότες σε ράντζα νοσοκομείων
(διότι ο αγρότης μόνο στο νοσοκομείο επιτρεπόταν να μπει όταν τα βιβλιάρια του
δημοσίου είχαν ελευθέρας σε σουίτες ιδιωτικών κλινικών) ο δικός μας κόσμος δεν
είχε την αγωνία της απόγνωσης. Εκείνοι θα πάλευαν τους καρκίνους ήσυχα στα
ντιβάνια των σπιτιών τους λόγω των χημικών λιπασμάτων που τους επέβαλλαν να
ρίχνουν στο χωράφι τους οι επιστήμονες! Θα έπρεπε να παλεύουν τις χρόνιες
καρδιοπάθειες λόγω ραντισμάτων κάνοντας χωράφι και πίνοντας μόνο νερό
παρακαλώντας η ανακοπή να μην έρθει πριν το θερισμό και την συγκομιδή.
Εκείνες τις εποχές εμείς πίναμε
καφέ στο κυριλέ Κολωνάκι της κάθε επαρχίας και μεγαλούπολης κάνοντας σχέδια πώς
θα γίνουμε μικροί τσάροι, δημοκράτες της πορδής και αριστεροί του κώλου που θα
φυτεύαμε τους σπόρους της αλλαγής και της ευημερίας χωρίς όμως να λερώσουμε τα
χέρια μας με χώμα.
Κόψτε μας την έπαρση, λοιπόν,
όπως κόβετε τα στάχια και σηκώστε την ψηλά, διότι τις παντιέρες της επανάστασης
δικαίωμα έχουν να τις σηκώνουν μόνο όσοι αναμετρήθηκαν με τα πραγματικά ζόρια,
κι εμείς δεν ζοριστήκαμε ακόμη τόσο για να καταλάβουμε την χρόνια υποτίμησή σας
αλλά ούτε αξίζουμε να σάς ακολουθήσουμε. -
από το «Στον Τοίχο»
Κόψτε μας στα δύο
Reviewed by Διαχειριστής
on
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 10, 2016
Rating:
Reviewed by Διαχειριστής
on
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 10, 2016
Rating:

Πάρε κι εσύ θέση δίπλα μας, η στήριξή σου είναι πολύτιμη!
Αγαπητέ κύριε Λαζάρου δεν θα συμφωνήσω μαζί σας. Προφανώς οι αγρότες αποτελούν τεράστιο κεφάλαιο για τον τόπο, προφανώς εξαπατήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις (όπως όλοι), προφανώς έχουν δίκιο στα περισσότερα αιτήματά τους και να είστε σίγουρος ότι η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας είναι στο πλευρό τους, γιατί η αλληλεγγύη πλέον είναι αναγκαιότητα στις μέρες που διανύουμε. Όμως:
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ισοπεδωτική αντίληψη περί φτωχών πλην τίμιων αγροτών, για τους οποίους επιφυλάσσετε σχεδόν μονοπωλιακά το δικαίωμα επανάστασης και εξέγερσης με κάθε μέσο, εκτιμώ ότι υποτιμά τόσο τη νοημοσύνη όσο και την αξιοπρέπειά μας. Το επάγγελμα και οι σπουδές δεν αποτελούν τεκμήριο για τον προσωπικό αγώνα επιβίωσης του καθενός, ούτε για το «βαθμό» της επανάστασης που «δικαιούται» καθείς να πρεσβεύει. Νομίζω ότι πρέπει να απαλλαγούμε κάποια στιγμή και εμείς (και εσείς) από τα λαϊκίστικα στερεότυπα (κοινώς σύνδρομο Ξανθόπουλου) περί Κολωνακίου και Δραπετσώνας, περί κουστουμάρισμένων και εργατιάς, περί «μορφωμένων» και μη. Συγγνώμη που επέλεξα να φάω τα χρόνια μου σε σπουδές και εν τέλει να διεκδικήσω κατά την ταπεινή μου άποψη ένα καλύτερο και πιο άνετο μέλλον για μένα και τα παιδιά μου αλλά δεν νομίζω ότι είμαι υπόλογος για αυτό στον αγρότη που επέλεξε να ασχοληθεί με τη γη του.
Όσον αφορά τις καραμέλες περί καρκίνου, η μισή Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι εν δυνάμει καρκινοπαθής (εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, στα εργοστάσια, στα διυλιστήρια, στα δημόσια κτήρια, στις μεγαλουπόλεις κλπ), δεν είδα όμως κανέναν επαναστάτη να κόπτεται για αυτούς.
Για το ότι τα μπλόκα καθυστερούν τη ρουτίνα μας, θα προτιμούσα να το γράφατε για τον εαυτό σας και μόνο, καθώς πολλοί συμπολίτες μας έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από τους κλειστούς δρόμους, είτε γιατί ταλαιπωρούνται να πάνε στην εργασία τους είτε γιατί περιμένουν τα εμπορεύματά τους. Ίσως όχι εσείς αλλά κάποιοι σίγουρα. Το ζήτημα της διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας με κάθε τρόπο – και εν τέλει εις βάρος των συμπολιτών μας – είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενο και θα σας πρότεινα να μην το αντιμετωπίζετε ελαφρά με ατάκες περί ρουτίνας.
Τέλος, επιστρέφοντας στα περί μονοπωλίου των επαναστατικών φρονημάτων, απευθύνω το εξής ερώτημα: Από το 2010 έως σήμερα, όταν όλη η Ελλάδα (κι εσείς και εγώ) είναι στους δρόμους και υποφέρει, που ήσαν οι αγρότες;
Με τα ανωτέρω δεν επιθυμώ να υποβαθμίσω στο παραμικρό τον δίκαιο αγώνα τους καθώς και τον δίκαιο αγώνα όλων των πληγέντων από τη μνημονιακή λαίλαπα, αλλά άρθρα διατυπωμένα κατ’αυτό τον τρόπο, μάλλον υπονομεύουν τα όποια επιχειρήματα υπέρ της διεκδίκησης κοινωνικών δικαιωμάτων.