Διαστρεβλώσεις, άγνοια και ..απογοήτευση

του Γιώργου Αλεξάτου

Τέθηκαν κάποια ερωτήματα, που ούτως ή άλλως προέκυψαν. Και για μια ακόμα φορά κυριάρχησε η διαστρέβλωση ακόμα και αυτών των ερωτημάτων. Όπως ακριβώς συμβαίνει στον κυρίαρχο λόγο αυτών που ασκούν εξουσία ή οποιουδήποτε θέλει να αποφύγει τη συζήτηση. Και για να μη γίνει η συζήτηση, παραποιούνται τα ίδια τα ερωτήματα που τίθενται. Και η κουβέντα διεξάγεται με τη μορφή μονολόγου απέναντι σε εχθρικές απόψεις που δεν έχουν τη μορφή που τους προσδίδεται, αλλά και με την αποκάλυψη μιας εντυπωσιακής άγνοιας της ιστορίας, που υποκαθίσταται από στερεότυπα, αυθαίρετα κατασκευασμένα λόγω λειψής πληροφόρησης.

Αναρωτιέσαι αν μπορούν ηγετικά στελέχη της Αριστεράς να επενδύουν σε εταιρίες που έχουν άμεσο συμφέρον από τη συνέχιση της πολιτικής της κοινωνικής καταστροφής και ο άλλος καταλαβαίνει ότι αρνείσαι τη συμμετοχή στην Αριστερά οποιουδήποτε προέρχεται από την αστική τάξη. Κι ας μην το λες πουθενά αυτό ούτε να σου έχει περάσει από το μυαλό. Και σε... κατατροπώνει, εκχυδαΐζοντας το ερώτημά σου.

Για να τεκμηριώσει, μάλιστα, την επίθεσή του κατά του ανεμόμυλου που κατασκεύασε με τη....
φαντασία του, προσφεύγει και σε ιστορικά παραδείγματα: Ο αστός Μαρξ, ο βιομήχανος Ένγκελς, ο πλούσιος Τσε Γκεβάρα κ.λπ.

Εκτός της ασέβειας που φανερώνουν αυτές οι συγκρίσεις, προβάλει και η τεράστια άγνοια για τη ζωή αυτών των ανθρώπων. Νομίζω πως αν επικαλείται κάποιος ένα ιστορικό πρόσωπο ως παράδειγμα, όλο και κάτι λίγα θα έπρεπε να ξέρει για τη ζωή του. Για τη μικροαστική και όχι αστική προέλευση του Μαρξ, που έζησε και πέθανε πάμπτωχος, για την πλήρη αδιαφορία του Ένγκελς για το αβγάτισμα της περιουσίας που κληρονόμησε και για τη διάθεση των κερδών του στο κίνημα και σε φίλους του, για τη μικροαστική προέλευση του Τσε Γκεβάρα, ο οποίος ουδέποτε ασχολήθηκε με μετοχές και κέρδη κ.ο.κ.

Αν μη τι άλλο, απογοήτευση. Όχι για αυτό καθαυτό το θέμα τη συζήτησης, αλλά για την αδυναμία συζήτησης... Κρατάω τα ερωτήματα που θέτει, ούτως ή άλλως, ο κόσμος, δεν αποφαίνομαι για το ζήτημα ούτε το έκανα μέχρι τώρα. Απαντήσεις ζητούσα. Και ειλικρινά λυπάμαι... Αν νομίζουμε πως θα προχωρήσουμε με διαστρεβλώσεις και άγνοια, δηλώνω απογοητευμένος.

από το «Βαθύ Κόκκινο»