Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

Η χώρα με τα τέσσερα νομίσματα

του Χρήστου Γιαννίμπα

Καταναλώθηκαν τόνοι σάλιου, χιλιάδες ώρες τηλεοπτικού χρόνου, εκατομμύρια σελίδες και ανθρωποώρες για ευρώ και δραχμή. Παρα-λείπω την ανθρωποφαγία, τους εκβιασμούς κ.λπ. Κι όλα αυτά για το τίποτα αφού η Ελλάδα έχει τέσσερα νομίσματα. Σας τα θυμίζω. Το τίποτα, τη δραχμή, τα cc (κυβικά εκατοστά) και φυσικά το ευρώ.

Για το ευρώ δεν θα πω τίποτα. Απλώς θα επαναλάβω την εκτίμησή μου πως σε δέκα, το πολύ δεκαπέντε χρόνια δεν θα υπάρχει. Θα ασχοληθώ με τα υπόλοιπα. Με το νόμισμα τίποτα πληρώνονται και κατ’ επέκταση κάνουν τις συναλλαγές τους σχεδόν 350.000 οικογένειες που δεν έχουν κανένα εργαζόμενο μέλος, και γενικότερα ενάμιση εκατομμύρια άνεργοι. 

Σε δραχμή πληρώνονται και συναλλάσσονται άλλο ένα εκατομμύριο. Μόνο που αυτοί το μηνιάτικο το παίρνουν σε ευρώ. Για οικονομικούς αλλά και καθαρά ψυχολογικούς λόγους. Αντί ας πούμε να...
πάρουν ένα μάτσο με 100 καφετιά χιλιάρικα και αρχίσουν τις σπατάλες, παίρνουν 6 πορτοκαλί 50ευρα. Έτσι τους κόβεται η διάθεση για σπατάλες. Ούτε φραπέδες, ούτε ούζα, ούτε ξαπλώστρες στην ψαρού της Μυκόνου.

Για σκεφτείτε όμως να τους έδιναν 100 καφετιά. Κάτι η ανάμνηση, κάτι η ψυχολογία από το φουσκωμένο (με τα 100) πορτοφόλι, θα ξόδευαν. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για την εθνική οικονομία. Κάτι που επανειλημμένα έχουν τονίσει Άδωνις και Σταύρος. Γι’ αυτό και αντιτίθενται στην αύξηση του κατώτατου μισθού, όπως βέβαια και οι ξένοι ευεργέτες μας.

Αν γίνει κάτι τέτοιο, λένε Άδωνις και Σταύρος, ο εργαζόμενος θα τα φάει σε εισαγόμενα προϊόντα κι αυτό θα ήταν καταστροφικό. Με τον ίδιο τρόπο ο Κυριάκος επεχείρησε (άλλο που δεν πρόλαβε), να λύση το πρόβλημα του μισθού στο δημόσιο (=x) και στον ιδιωτικό τομέα (=y). Επειδή, του είπαν,  x>y το δίκαιο είναι να γίνει x=y. Βασανίστηκε αλλά βρήκε τη λύση και μας την είπε. Μικραίνω το x ώστε να γίνει ίσο με το y.

Να σας πω και για το νόμισμα cc με το οποίο συναλλάσσονται με το κράτος όσοι έχουν ΙΧ. Δηλαδή, όλοι οι Έλληνες. Κάποτε, όχι πολύ παλιά, όλοι είχαν ως νόμισμα το ευρώ και τα cc και υπήρχε μια νομισματική ισοτιμία μεταξύ τους. Τότε λοιπόν, ο Α αγόρασε ένα HYUNDAI 1600 cc και πλήρωσε 13.000 ευρώ. Ο Β αγόρασε ένα BMW 1600 cc και πλήρωσε 30.000 ευρώ.

Το κράτος που πάντα ήταν δίκαιο, όπως και σήμερα με ΣΥΡΙΖΑ, όρισε για τους Α και Β. Έχετε και οι δύο 1600 cc. Για λόγους δικαιοσύνης θα πληρώνετε τα ίδια τέλη κυκλοφορίας και θα έχετε το ίδιο τεκμαρτό. Έτσι κρατάει σταθερή και τη νομισματική ισοτιμία των cc. Επιπλέον, ανεξάρτητα αν το νόμισμα που εσείς πληρώνεστε είναι το τίποτα ή οι δραχμές, για λόγους ισότητας και ισονομίας θα πληρώνετε όλοι σε ευρώ.

Βεβαίως σε ένα κράτος δικαίου, για να είναι κανόνας το δίκαιο χρειάζονται και εξαιρέσεις. Το κράτος λοιπόν όρισε ότι ο Γ που αγόρασε ένα HYUNDAI 2700 cc και πλήρωσε 30.000 ευρώ, θα πληρώνει περισσότερα τέλη και θα έχει μεγαλύτερο τεκμήριο, από τον Δ που αγόρασε ένα VOLVO 2500 cc και πλήρωσε 60.000 ευρώ. Ομοίως ο X που αγόρασε αυτοκίνητο 50.000 ευρώ θα είναι πλουσιότερος από τον Y που αγόρασε σκάφος 250.000 ευρώ.

Οι παραπάνω εξαιρέσεις οριστήκαν και υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Το κράτος όμως προνόησε αυτές οι εξαιρέσεις να μην γίνουν ο κανόνας. Έτσι, κάποιος που αγόρασε μια PORSCHE CAYENNE και πλήρωσε 150.000 ευρώ θα είναι ΛΙΓΟ πλουσιότερος απ’ αυτόν που αγόρασε FORD, TOYOTA, MAZDA κ.λπ. και πλήρωσε 20.000 ευρώ.

Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που την PORSCHE CAYENNE και το σκάφος το έχουν στο όνομα μιας υπαρκτής ή ανύπαρκτης εταιρείας. Μπορεί και σε μια offshore στο Κρανίδι ή στο Κατσικοβλάσι τέταρτο έλατο δεξιά. Οι ίδιοι (ως πρόσωπα) έχουν ένα μικρό FIAT. Όμως το νόμιμο είναι και ηθικό, οπότε όλα καλά.

Αφήστε που το κράτος σκέφτεται και το περιβάλλον. Αγοράζει κάποιος ένα αυτοκίνητο με νέα τεχνολογία πληρώνοντας 20.000 ευρώ. Μπράβο, του λέει το κράτος, εσύ δεν θα πληρώνεις τέλη κυκλοφορίας. Αυτοί που έχουν ως νόμισμα το τίποτα ή την δραχμή, πρέπει να αποκτήσουν οικολογική συνείδηση και να πάρουν κι αυτοί αυτοκίνητα με νέα τεχνολογία και μηδέν τέλη κυκλοφορίας.

Μέχρι τότε είναι δίκαιο να πληρώνουν αφού επέλεξαν ως νόμισμα το τίποτα ή την δραχμή (έστω και μεταμφιεσμένη σε ευρώ). Αφήστε που μπορούν να πουλήσουν το αυτοκίνητο, που αγόρασαν 30.000 ευρώ πριν 6 ή 7 χρόνια, παίρνοντας 2 άντε 3 χιλιάρικα. Έτσι ενισχύουν τη χειμαζόμενη αγορά αυτοκινήτου και ενισχύουν την εθνική οικονομία που, επιπλέον, θα έχει έσοδα από τέλη ταξινόμησης κ.λπ. Το επεσήμανε και ο Άδωνις (κι αυτό).

Θα μου πείτε πως σύμφωνα με το άρθρο 4 §5: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Το «ανάλογα» του Συντάγματος στα ελληνικά σημαίνει κάτι που οι υπουργοί οικονομικών, ΚΑΙ του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ξέρουν; Υπονοείτε ότι είναι τούβλα στα μαθηματικά και δεν ξέρουν το νόημα της αναλογίας; Ή μήπως ότι εξέλαβαν το ανάλογα με «τις δυνάμεις τους» ως cc των αυτοκίνητων; Όχι, αλλά να ξέρουμε τι λέμε έτσι;

Συμπερασματικά, το κράτος συναλλάσετε με τους πολίτες του ΚΑΙ με τα cc. Έχει δηλαδή κι ένα παράλληλο νόμισμα. Παλιά ήταν δραχμή και cc. Μετά ευρώ και cc. Τα τελευταία χρόνια σ’ αυτά τα τρία νομίσματα (ευρώ, δραχμή, cc) πρόσθεσε και το τίποτα. Κοντολογίς, σήμερα έχουμε τέσσερα νομίσματα. Η Ελλάδα ξεπέρασε και τα σαμπουάν. Αυτά μέχρι τρία σε ένα έφτασαν.

Αντιλαμβάνεσθε το κέρδος για την εθνική οικονομία από όλα τα παραπάνω. 1.000.000 πληρώνονται με δραχμές (άλλο που είναι μεταμφιεσμένες σε ευρώ). Συν 1.500.000 που πληρώνονται με τίποτα, σύνολο 2.500.000. Όλοι αυτοί δεν ξοδεύουν σε εισαγόμενα και έτσι κλείνουμε και την ψαλίδα του εμπορικού ισοζυγίου. Έχουμε για όλους και το νόμισμα cc, με την ορισθείσα ισοτιμία σε ευρώ, οπότε οσονούπω η οικονομία απογειώνεται.

Αν μάλιστα δώσει ο Θεός και καλεί κοντά του πιο γρήγορα την τρίτη ηλικία, λύνουμε και το ασφαλιστικό. Κόβουμε και τα φάρμακα στους καρκινοπαθείς, κι έτσι λύνουμε και το ιατροφαρμακευτικό. Λιγότερα πεταμένα λεφτά σε φάρμακα, σε ακτινογραφίες, σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Θα πεθάνουν που θα πεθάνουν, γιατί να ταλαιπωρούνται που είναι και απάνθρωπο; 

Η εργασία είναι χαρά και δημιουργία. Είναι προσφορά. Για παράδειγμα οι φαρμακοποιοί που είναι ο προθάλαμος της πρωτοβάθμιας ιατρικής φροντίδας. Όχι πείτε μου, όταν έχετε π.χ. βήχα παίρνετε τα πενταψήφια τηλέφωνα να κλείσετε ραντεβού; Όχι βέβαια, πάτε στη φαρμακοποιό σας. Αυτή σας ρωτάει αν πονάει ο λαιμός όταν καταπίνεται, αν ο βήχας είναι ξερός κ.λπ. και σας δίνει το κατάλληλο σιροπάκι. Αυτή θα σας δώσει και τα φάρμακα που όρισε ο γιατρός, θα σας κάνει την ένεση κ.λπ.

Άρα η φαρμακοποιό σας πρέπει να μένει απίκο από τις 8 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ κάθε μέρα και τα Σάββατα μέχρι τις 6 το απόγευμα. Μπορεί να μην βλέπει τον άντρα της και τα παιδιά της, να είναι το σπίτι της κώλος αλλά έχει ελεύθερη την Κυριακή. Ε, αν τύχη κι από υπερκόπωση κάνει και κάποιο λάθος και δώσει άλλα αντί άλλων, δεν χάθηκε ο κόσμος. Την υγειά μας να ‘χουμε.

Αν δεν αντέχει μπορεί να κλείσει το φαρμακείο και έτσι επιτυγχάνουμε την απελευθέρωση του επαγγέλματος. Εναλλακτικά μπορεί να προσλάβει υπάλληλο, οπότε λύνουμε το πρόβλημα της ανεργίας. Χώρια που θα μοιράσει τους δύο χιτώνες κάνοντας πράξη την ευαγγελική ρήση, ενώ με ένα χιτώνα θα ξοδεύει και λιγότερα σε εισαγόμενα. Είτε έτσι είτε αλλιώς, κερδίζει η εθνική οικονομία.

Αντίστοιχα ισχύουν και με τα εμπορικά κ.λπ. Αλλά και με τις εργασιακές σχέσεις. Τι λέει η λαϊκή σοφία; Όπου λαλούν πολλά κοκόρια αργεί να ξημερώσει. Έτσι δεν είναι; Τι τις θέλουμε λοιπόν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις; Να κουβεντιάζουν και να κουβεντιάζουν; Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή. Όπως η κυβέρνηση με τους δανειστές.

Όλα τα παραπάνω, κι άλλα που παραλείπω, είναι ευγενική χορηγία των ξένων φίλων μας που νοιάζονται για μας. Μας εκτιμούν και μας αγαπάνε. Μας δανείζουν για να πληρώσουμε τα δανεικά που μας έδωσαν. Ξέρετε μωρέ κανένα συγγενή ή φίλο σας που να έκανε ποτέ το ίδιο για σας; Όχι βέβαια. Ειλικρινά απορώ γιατί οι Έλληνες δεν τα αντιλαμβάνονται όλα αυτά.

Πω, πω!! Πήγε 12 και ξέχασα να πάρω τα Tavor και τα Lexotanil μου. Άντε γεια.

από το «tvxs.gr»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου