Ήταν κι αυτοί στον πόλεμο τοξότες;

της Μαριάννας Τζιαντζή

Τους γνωστούς στίχους από την «Ελένη» του Σεφέρη θυμίζει η πρόσφατη αντιφασιστική ρητορεία αρκετών ΜΜΕ, πολιτικών και δημοσιογράφων: «Πού είναι η αλήθεια; Ήμουν κι εγώ στον πόλεμο τοξότης». Μόνο που αποσιωπούν τον επόμενο στίχο: «Το ριζικό μου ενός ανθρώπου που ξαστόχησε».

Αυτοί δεν ξαστοχούν ποτέ. Δίκιο έχουν παντού και πάντα. Όταν υποστηρίζουν ότι οφείλουμε ένα «μεγάλο ευχαριστώ» στη Χρυσή Αυγή, όταν λένε ότι «το Μνημόνιο είναι σωτηρία για τον τόπο», όταν επισημαίνουν τους καλούς τρόπους των χρυσαυγιτών («εμένα μου φέρονται με το “σεις” και με το “σας”), όταν τους καλούν στις εκπομπές τους και, κυρίως, όταν υιοθετούν ατόφιες σελίδες από την ατζέντα τους, π.χ., όσον αφορά το Μεταναστευτικό ή τις απεργίες.

Δεν ξαστοχούν. Απλώς αφήνουν τα βέλη τους να πέφτουν εκεί όπου τα σπρώχνει ο.....
άνεμος. Και τώρα, μετά το έγκλημα, σ’ όλη την Ελλάδα φυσάει άνεμος αντιφασιστικός -και καλά κάνει και φυσάει. Όμως ο δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο αντιφασιστικός άνεμος θα το γυρίσει σε εργατική αντιμνημονιακή, αντικυβερνητική θύελλα. Η κυβέρνηση επιδιώκει να βγει ενισχυμένη και ας ξέρουμε όλοι ότι κάποια παραδοσιακά «δικά της» παιδιά, δηλαδή στελέχη της αστυνομίας, είχαν σχέσεις στοργής με τη Χρυσή Αυγή.

Ήμουν, λοιπόν, κι εγώ στον πόλεμο αντιφασίστας, λένε εκείνοι που τον εξέθρεψαν. Και εις τον αντιφασισμό πιστεύομεν, όπως θα έλεγε ένας μακαρίτης πολιτικός. Μόνο που αυτός ο καθεστωτικός αντιφασισμός είναι ευκαιριακός και κάλπικος.

Όπως η άρχουσα ελίτ, έτσι και η Χρυσή Αυγή μισεί ό,τι έχει σχέση με απεργίες, συνδικαλισμό, λαϊκές κινητοποιήσεις, απεχθάνεται και το παραμικρό σκίρτημα εργατικής και κοινωνικής χειραφέτησης. Αυτό είναι το νήμα που τη δένει με τις δυνάμεις του λεγόμενου συνταγματικού τόξου. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις δεν θέτουν εκτός νόμου τα συνδικάτα, όπως έκανε η χούντα: απλώς τα αποδυναμώνουν «ταράζοντάς» τα στη νέα μνημονιακή νομιμότητα, π.χ., καταργώντας τις συλλογικές συμβάσεις.

Νυν υπέρ πάντων αντιφασιστικός αγών; Το σίγουρο είναι ότι τα κυβερνώντα κόμματα έχουν εδώ και χρόνια υιοθετήσει το δόγμα «νυν υπέρ πάντων αντεργατικός, αντιλαϊκός αγών». Και ως προς αυτό η Χρυσή Αυγή είναι μουλωχτός αλλά υπαρκτός σύμμαχός τους.

από το "Πριν"