Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Οι θέσεις του ΕΠΑΜ σχετικά με το πλαίσιο του «Συντονισμού συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης»

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Το ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης δηλώνει ότι κατανοεί και συμμερίζεται τη χαρά των συναγωνιστών του «Συντονισμού Συλλογικοτήτων», στον οποίο και συμμετέχει, με αφορμή την προχθεσινή πανελ-λαδική αποχή των συμβολαιογράφων από τους πλειστηριασμούς.

Είναι σαφές ότι, τόσο η αποχή των συμβολαιογράφων, όσο και οι εξαγγελίες μέτρων για «προστασία» της πρώτης κατοικίας από τη μεριά της κυβέρνησης, έγιναν υπό την πίεση του κινήματος, το οποίο τις τελευταίες εβδομάδες διογκώνεται σε όλη τη χώρα. Οι εξελίξεις της περασμένης Τετάρτης, δείχνουν ότι αυτό το κίνημα τείνει να γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη στον αγώνα του λαού για κοινωνική δικαιοσύνη.

Απολύτως δικαιολογημένη, λοιπόν, η χαρά όλων μας. Άλλωστε, αν δεν χαρούμε τις μικρές νίκες, από πού θα αντλήσουμε δύναμη για τη συνέχιση του αγώνα μας;

Θεωρούμε όμως, ότι η κατάσταση, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, κάθε άλλο παρά για πανηγυρισμούς...
προσφέρεται. Αντιθέτως, επιβάλλεται σύνεση και προσοχή. Η κυβέρνηση και οι πρόθυμοι συνεργάτες της, οι συμβολαιογράφοι, μας στήνουν παγίδες από πολλές μεριές, τις οποίες οφείλουμε να εντοπίσουμε και να τις αναδείξουμε με τον πλέον ξεκάθαρο και κατηγορηματικό τρόπο. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να προστατεύσουμε και να δυναμώσουμε το κίνημα, αλλά και δεν θα επιτρέψουμε τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από την προπαγάνδα κυβέρνησης – συμβολαιογράφων.

Από τη μεριά των συμβολαιογράφων, επιχειρείται μια πρωτοφανής κατασυκοφάντηση του κινήματος, με πρωταγωνίστρια τη «δικιά» μας, την κ. Μπιλίση, η οποία με κάθε ευκαιρία διοχετεύει στα ΜΜΕ τις πιο απίθανες ιστορίες για προσωπικές απειλές, φόνους, μέχρι και αποκεφαλισμούς (!!!) Στο ίδιο μοτίβο, αν και όχι τόσο… γλαφυρά, κινούνται οι δηλώσεις και άλλων συμβολαιογράφων, όπως και οι ανακοινώσεις των συλλόγων τους. Όλοι αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι κατηγορίες που εξαπολύουν δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική – και μόνο να σκεφτεί κανείς τους δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες των τεκταινόμενων στην αίθουσα του ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, αρκεί. Οι δηλώσεις αυτές όμως, δεν απευθύνονται σε εμάς (άλλωστε σε εμάς, ως «όχλο», απαξιούν να απευθύνουν το λόγο…), αλλά έχουν διπλό σκοπό. Από τη μια μεριά, να δώσουν το απαραίτητο άλλοθι για ακόμα μεγαλύτερη κινητοποίηση του μηχανισμού καταστολής και, από την άλλη, να αποτρέψουν τους πολίτες που ως τώρα δεν έχουν κινητοποιηθεί, να ενωθούν μαζί μας και να γιγαντώσουν το κίνημα. Για τον σκοπό αυτό, προσπαθούν να δημιουργήσουν συναισθήματα συμπάθειας και συμπόνιας προς το πρόσωπό τους, πλασάροντας την εικόνα του «απλού υπαλλήλου που κάνει ευσυνείδητα τη δουλίτσα του» και κινδυνεύει από τον «μαινόμενο όχλο»!

Από την άλλη μεριά, έρχεται η κυβέρνηση και ανακοινώνει «μέτρα» και «ρυθμίσεις» για την «προστασία» της πρώτης κατοικίας. Στην πραγματικότητα, ένα προσωρινό πάγωμα των πλειστηριασμών, μόνο της πρώτης κατοικίας και με τέτοιους όρους και προϋποθέσεις που, τελικά, δεν αφορά παρά έναν πολύ μικρό αριθμό συμπολιτών μας. Πού αποσκοπεί αυτή η κίνηση, αφού ούτε τους υπερχρεωμένους συμπολίτες μας ανακουφίζει, ούτε λύση στο πρόβλημα των πλειστηριασμών δίνει, αν όχι στο να μας στερήσει, στη συνείδηση του κόσμου, από το «ηθικό πλεονέκτημα» ότι παλεύουμε σε έναν δίκαιο αγώνα;

Σ’ αυτό το σημείο, (και να μας συγχωρήσετε, συναγωνιστές, αλλά δεν γίνεται να μην το επισημάνουμε) δικαιώνεται η πάγια θέση του ΕΠΑΜ, ότι για το κίνημα δεν πρέπει να γίνεται κανένας διαχωρισμός στους πλειστηριασμούς που επιχειρεί να αποτρέψει. Και το αναφέρουμε αυτό, γιατί μέχρι και πρόσφατα, υπήρχε μια αμηχανία σε αρκετές συλλογικότητες και πολιτικούς φορείς, για το αν πάμε να προστατέψουμε κάθε ακίνητη περιουσία, ή μόνο την «πρώτη» κατοικία, ή την «εργατική» κατοικία και άλλα πολλά, ας μην μακρηγορούμε, μια και αυτά είναι γνωστά. Αποτέλεσμα αυτής της αμηχανίας ήταν και οι ενδοιασμοί στο να υιοθετηθεί, πλήρως και ανεπιφύλακτα, το σύνθημα «Κανένα σπίτι, στα χέρια τραπεζίτη». Ελπίζουμε, υπό το φως και των νέων εξελίξεων, ότι αυτή η αμηχανία και αυτοί οι ενδοιασμοί ανήκουν πλέον οριστικά στο παρελθόν.

Ήδη, ο «Συντονισμός Συλλογικοτήτων» έχει διευρύνει το πλαίσιό του, εντάσσοντας σε αυτό, εκτός από το σταμάτημα των πλειστηριασμών, την αντίθεση στις διακοπές ρεύματος και νερού, όπως και τις δράσεις στις γειτονιές με σκοπό την ενημέρωση του κόσμου και την αυτό-οργάνωσή του για την αντιμετώπιση των επερχόμενων εξώσεων.

Είναι πολύ ενθαρρυντικό, το  γεγονός ότι στην τελευταία συνέλευση ακούστηκαν από αρκετούς συμμετέχοντες (που δεν έχουν καμία σχέση με το ΕΠΑΜ) εξαιρετικά ενδιαφέρουσες προτάσεις για τη διεύρυνση του πλαισίου διεκδίκησης του «Συντονισμού», οι οποίες, παρότι δεν συνάντησαν σοβαρές αντιρρήσεις, έμειναν κάπως «μετέωρες», όπως:

Αποτρέπουμε κάθε πλειστηριασμό, κάθε ακίνητης περιουσίας είτε είναι (1η, 2η κ.ο.κ.) κατοικία, είτε μαγαζί, επαγγελματικός χώρος, οικόπεδο, χωράφι κλπ. (Η πρότασή μας είναι να μη γίνεται κανένας διαχωρισμός, ούτε με βάση την οικονομική κατάσταση του ιδιοκτήτη. Ακόμα κι αν «έχει» χρήματα, δε νομίζουμε ότι υπάρχει λόγος να του τα «φάνε» οι τράπεζες ή να καταλήξουν στον «ειδικό λογαριασμό»  και στη μαύρη τρύπα του χρέους! Άλλωστε, οι «μεγαλοκαρχαρίες» του συστήματος είναι στο απυρόβλητο και δεν κινδυνεύουν από τέτοιες διαδικασίες. Το επιχείρημα ότι θα μας κατηγορήσουν ότι πάμε να σώσουμε το σπίτι του… Μαρινάκη, είναι τουλάχιστον αστείο.)

Προτάσσουμε το αίτημα για «Σεισάχθεια» - διαγραφή των ιδιωτικών χρεών σε τράπεζες και Δημόσιο. (Οι τράπεζες λειτουργούν εντελώς τοκογλυφικά και επιπλέον έχουν πάρει δισεκατομμύρια με τις διάφορες ανακεφαλαιοποιήσεις από τον ελληνικό λαό. Όσο για το Δημόσιο έχει πάψει, ουσιαστικά, να είναι… Δημόσιο και να λειτουργεί προς όφελος του ελληνικού λαού, ειδικά μετά τη σύσταση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων και λειτουργεί πλήρως υπό τον έλεγχο των δανειστών.)

Αίτημα για μείωση της ληστρικής φορολογίας.

Αίτημα για μείωση των χρεώσεων σε λογαριασμούς ρεύματος και νερού.
·         
Στις παραπάνω προτάσεις, είμαστε απολύτως σύμφωνοι, άλλωστε αποτελούν πάγιες θέσεις του ΕΠΑΜ.
Υιοθετώντας ένα τέτοιο πλαίσιο:

- Γίνεται ξεκάθαρο ότι η δράση μας στα ειρηνοδικεία έχει πολιτικό περιεχόμενο και στόχευση και δεν είναι «φιλανθρωπικού χαρακτήρα»…
- Στερεί την κυβερνητική προπαγάνδα από τα, όποια, επιχειρήματά της και την εμποδίζει να «θολώσει τα νερά» με εξαγγελίες δήθεν φιλολαϊκών μέτρων.
- Δίνει ώθηση και δυναμική στο κίνημα. Δείχνει στο λαό ότι είμαστε σοβαροί στις διεκδικήσεις μας, ότι δεν διστάζουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και να βάλουμε το μαχαίρι στο κόκκαλο.

Υπάρχουν άπειρα νομικά και συνταγματικά επιχειρήματα για την υποστήριξη αυτού του πλαισίου. Ας τα χρησιμοποιήσουμε. Ας μην απεμπολούμε τα όπλα που μας δίνει το ίδιο το σύστημα με τους υφιστάμενους Νόμους και το Σύνταγμα της χώρας. Άλλωστε, αν ήταν τόσο ασήμαντα όλα αυτά, δεν θα είχαν «λυσσάξει» για να τα καταργήσουν…

Το κίνημα κατά των πλειστηριασμών έχει μακρά ιστορία και έχει περάσει πολλά σκαμπανεβάσματα. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από όταν μέσα στις αίθουσες του ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης δεν μαζεύονταν παρά ελάχιστα άτομα. Το ΕΠΑΜ δεν έλειψε ποτέ και – ευτυχώς – δεν ήταν μόνο. Αυτή τη στιγμή το κίνημα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Ή θα αναπτυχθεί σε ένα πραγματικά πλατύ, παλλαϊκό κίνημα ή θα απομονωθεί και θα μαραζώσει. Αν προσθέσουμε στα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω και την σκληρή καταστολή που αντιμετωπίζουμε κάθε εβδομάδα, αλλά και τον κίνδυνο πιθανής προβοκάτσιας (συνηθισμένο κόλπο του συστήματος για να διαλύει κινητοποιήσεις) γίνεται ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη μαζικής λαϊκής συμμετοχής. Οι τελευταίες εβδομάδες έδειξαν ότι το κίνημα αυτό έχει τη δυναμική να «απλώσει» στον κόσμο και να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος ενάντια στις νεοφιλελεύθερες, μνημονιακές πολιτικές, τη φτωχοποίηση και εξαθλίωση του ελληνικού λαού και το γενικότερο ξεπούλημα της χώρας. Η στάση των συμβολαιογράφων και οι εξαγγελίες της κυβέρνησης δεν αποτελούν, κατά τη γνώμη μας, κάποιου είδους «υποχώρηση», αλλά μια άλλου τύπου επίθεση, με σκοπό να μας διασπάσει και να μας αποδυναμώσει. Γι’ αυτό, πρέπει να βγούμε ακόμα πιο δυναμικά μπροστά, για να ξεσκεπάσουμε αυτήν την άθλια μεθόδευση. Στο χέρι μας είναι να μην περάσει!

Ας χαρούμε λοιπόν γι’ αυτήν τη «μικρή νίκη», αλλά ας μην επαναπαυθούμε μέχρι που να μπορέσουμε να γιορτάσουμε την πραγματική, τη μεγάλη νίκη μας!

Θεσσαλονίκη, 17.10.16
Τα μέλη του ΕΠΑΜ - Τ.Ο. Θεσσαλονίκης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου